Interview met Mees Tierolff van Top of the World: rondreizen door de Himalaya

Op vakantie-rondreizen.nl laat ik graag de reis-ondernemers áchter de diverse reisorganisaties aan het woord. Als 91ste in deze serie van interviews is het de beurt aan Mees Tierolff van Top of the World. Zijn reisorganisatie is gespecialiseerd in maatwerk Himalayareizen binnen Nepal, Bhutan, Tibet en enkele plekken in India.

Bedankt Mees dat je de moeite wilt nemen enkele vragen te beantwoorden voor Vakantie-Rondreizen.nl. Zou je in een paar zinnen kunnen beschrijven wat voor een soort reizen jouw reisorganisatie aanbiedt en wat je doelgroep is?

Met Top of the World helpen we mensen om bijzondere, persoonlijke reizen te maken naar Nepal, Bhutan, Tibet en het noorden van India, waaronder Darjeeling en Sikkim.

We zijn een kleinschalig familiebedrijf dat al sinds 2007 nauw verbonden is met de Himalaya. We werken samen met lokale reisorganisaties en gidsen die we persoonlijk kennen, vaak al vijftien jaar of langer. Dat is voor mij de kern: je boekt niet zomaar een reis naar een onbekende bestemming, maar gaat op pad met mensen die er wonen, de omgeving kennen en weten wat er allemaal bij komt kijken.

We beginnen eigenlijk altijd met een gesprek. Wat trekt je aan in deze regio? Wil je wandelen, cultuur ontdekken, mensen ontmoeten, of een combinatie? Hoe belangrijk is comfort? Hoeveel tijd heb je? Soms heeft iemand al een heel concreet idee, maar vaak weten mensen alleen dat ze graag eens naar de Himalaya willen. Dan gaan we samen ontdekken wat bij hen past.

Onze reizigers komen nu vooral uit Nederland en België. Vaak zijn het actieve vijftigplussers, stellen die samen een bijzondere reis willen maken. Maar we helpen ook gezinnen, individuele reizigers en kleine groepen.

Wat ze gemeen hebben, is dat ze iets bijzonders willen beleven, zonder alles zelf uit te hoeven zoeken. Wij kennen de mensen ter plaatse en helpen de juiste verbinding te maken. Juist die persoonlijke band maakt Top of the World voor mij bijzonder.

Je gaf aan dat Top of the World echt een familieverhaal is. Hoe is jouw vader, Thomas, destijds eigenlijk op het idee gekomen om met deze reisorganisatie te starten?

Mijn vader, Thomas Tierolff, was altijd al iemand die nieuwsgierig was naar de wereld en naar mensen. Hij hield zich veel bezig met persoonlijke ontwikkeling en gaf trainingen waarin hij mensen hielp om zichzelf beter te leren kennen.

In 2007 maakte hij een wereldreis, op zoek naar nieuwe inspiratie. Tijdens die reis raakte hij gefascineerd door de Himalaya. Niet alleen door de enorme bergen en bijzondere landschappen, maar ook door de mensen, de cultuur en de andere manier van leven.

Hij geloofde dat reizen veel meer kon zijn dan het bezoeken van mooie plekken. Dat het je ook iets kon leren over jezelf. Over wat belangrijk is, hoe weinig je eigenlijk nodig hebt en hoeveel je kunt leren wanneer je uit je vertrouwde omgeving stapt.

Samen met Holi Maya Nepali, mijn stiefmoeder, heeft hij vervolgens Top of the World opgebouwd. Zij bracht haar Nepalese achtergrond en lokale kennis mee, hij zijn enthousiasme en persoonlijke benadering. Zo ontstond er iets dat veel meer was dan een gewone reisorganisatie.

Mijn vader kende inmiddels ontzettend veel mensen in Nepal en Tibet. Dat waren niet alleen zakelijke contacten, maar ook vrienden en familie. Veel van die relaties bestaan nog steeds.

Hij is in 2025 overleden. Wat ik mooi vind, is dat Top of the World daardoor ook een manier is om iets van hem voort te zetten. Niet alleen een bedrijf, maar vooral zijn nieuwsgierigheid, de liefde voor de Himalaya en het idee dat reizen je leven kan verrijken.

Jullie hebben als familie een hele sterke persoonlijke band met Nepal. Waar komt die diepe liefde en fascinatie voor specifiek dit land en de Himalaya precies vandaan?

Nepal is voor ons nooit zomaar een vakantiebestemming geweest. Door Holi Maya hebben we familiebanden met Nepal en zijn er door de jaren heen veel vriendschappen ontstaan. Mensen met wie we samenwerken, kennen we soms al sinds ik jong was.

Daardoor voelt het heel anders dan een bestemming die je alleen van foto’s of reisgidsen kent.

Zelf ben ik meerdere keren in Nepal geweest en heb ik er ook trekkings gemaakt. Wat mij vooral raakt, is de combinatie van de overweldigende natuur en de eenvoud van het dagelijkse leven.

Je loopt dagenlang door de bergen. Er is weinig afleiding, je hebt alleen je rugzak, de mensen met wie je reist en de route die voor je ligt. Je bent fysiek bezig, maar in je hoofd ontstaat juist veel rust. Je hoeft nergens anders te zijn dan waar je op dat moment bent.

En dan kom je na een lange wandeldag in een klein theehuis, krijg je iets warms te eten en zit je met uitzicht op de bergen. Dat zijn voor mij de momenten die blijven hangen.

De gastvrijheid van de mensen speelt daarin ook een enorme rol. Ik vind het bijzonder hoeveel mensen kunnen delen, ook wanneer ze materieel veel minder hebben dan wij gewend zijn.

Die combinatie van natuur, cultuur, eenvoud en menselijke ontmoetingen maakt de Himalaya voor mij een van de mooiste gebieden ter wereld.

Inmiddels heb jij het stokje van je vader overgenomen en de samenwerking met jullie lokale partners verder uitgebouwd. Hoe is die bedrijfsoverdracht van vader op zoon precies verlopen, en hoe belangrijk zijn lokale experts zoals Swora en Yangchen nu voor jouw dagelijkse werk?

Eigenlijk ben ik er geleidelijk ingerold. Ik ging al jaren mee naar Nepal, hielp met het ontwikkelen van reizen, bezocht beurzen en hield me bezig met de administratie en de strategie.

Toen mijn vader ziek werd, zijn we steeds intensiever gaan samenwerken. In de laatste twee jaar van zijn leven hebben we de overdracht stap voor stap gedaan. Vanaf 2024 ben ik het bedrijf verder gaan leiden.

Dat was natuurlijk een bijzondere periode. Je bent samen bezig met de toekomst van iets wat hij heeft opgebouwd, terwijl je ook weet dat de tijd samen beperkt is.

Wat ik belangrijk vind, is dat we niet opnieuw hoeven te beginnen. Mijn vader en Holi hebben in al die jaren een enorm waardevol netwerk opgebouwd. Dat vertrouwen kun je niet kopen of in een paar maanden opbouwen.

Vandaag werken we onder andere samen met Swora en het team van Wayfarers Nepal, voor Nepal, Tibet en delen van India. Voor Bhutan werken we met Yangchen en haar team.

Zij zijn voor mij geen anonieme leveranciers aan de andere kant van de wereld. Het zijn mensen met wie we een persoonlijke relatie hebben, die hun land ontzettend goed kennen en met wie we samen blijven verbeteren.

Ik help reizigers vanuit Nederland hun wensen te ontdekken en scherp te krijgen. Onze lokale partners kijken vervolgens wat in de praktijk mogelijk is, stellen de reis samen en voeren die uit met hun eigen lokale team.

We hebben ieder onze eigen expertise. Ik vind juist die samenwerking tussen onze persoonlijke begeleiding hier en hun kennis daar ontzettend sterk.

Ik las op jullie site over jullie unieke bedrijfsmodel: jullie vormen de persoonlijke Nederlandse ‘voordeur’ met de Reis Start, waarna de lokale experts de route toetsen en zélf als contractpartij de reis uitvoeren. Hoe reageren reizigers eigenlijk op deze zeer transparante verdeling van verantwoordelijkheden in vergelijking met traditionele reisorganisaties?

Voor mensen die gewend zijn bij een traditionele Nederlandse reisorganisatie te boeken, is het soms even wennen. En dat begrijp ik.

Wij willen juist dat reizigers contact hebben met de mensen die hun reis daadwerkelijk organiseren. Onze lokale partners kennen de bestemmingen, regelen de gidsen, accommodaties en het vervoer, en zijn ter plaatse verantwoordelijk voor de uitvoering.

De reiziger boekt en betaalt rechtstreeks bij die lokale organisatie. Wij helpen met de voorbereiding, het kiezen van de juiste reis en het contact. Daarvoor ontvangen we een vergoeding van onze lokale partner, die al in de aangeboden reisprijs zit.

Het mooie vind ik dat dit de lokale economie direct ondersteunt. En omdat we zonder een lange keten van tussenpersonen werken, kunnen we vaak een goede prijs-kwaliteitverhouding bieden.

Tegelijkertijd vind ik dat het voor een reiziger vooral eenvoudig moet voelen. Je wilt één duidelijk reisvoorstel, weten wat is inbegrepen, met wie je afspraken maakt en bij wie je terechtkunt.

Daar besteden we veel aandacht aan. Ook adviseren we waar mogelijk om per creditcard te betalen, omdat de kaartuitgever afhankelijk van de voorwaarden aanvullende bescherming kan bieden.

Maar het belangrijkste is misschien nog wel dat je niets hoeft te beslissen voordat je er een goed gevoel bij hebt. De eerste gesprekken zijn vrijblijvend.

En soms zeggen we ook eerlijk dat een reis of bestemming niet goed past. Als een andere reisorganisatie iemand beter kan helpen, verwijzen we liever door. Ik hoef niet iedere reis te verkopen. Ik wil vooral dat mensen een bijzondere ervaring hebben waar ze met plezier op terugkijken.

Hoe ziet een gemiddelde dag eruit tijdens een van jullie reizen in de Himalaya, wetende dat jullie lokale partners de touwtjes ter plekke stevig in handen hebben?

Dat hangt natuurlijk helemaal af van de reis. Een culturele rondreis door Nepal is heel anders dan een meerdaagse trekking.

Tijdens een trekking begint de dag meestal vroeg. Je ontbijt in het guesthouse of de lodge, vaak eenvoudig maar goed, en daarna ga je samen met je gids op pad.

Je loopt meestal zo’n vier tot zes uur per dag, afhankelijk van de route. Onderweg stop je regelmatig om iets te drinken, te eten of gewoon van het uitzicht te genieten.

Dat vind ik zelf een van de mooiste aspecten van trekking. Je bent niet alleen bezig om ergens aan te komen. Het onderweg zijn is juist de ervaring.

In de middag bereik je meestal het volgende dorp en zoek je je lodge op. Je drinkt iets warms, rust uit en eet ’s avonds samen. Er wordt veel lokaal en vers gekookt, vaak vegetarisch.

Het comfort verschilt sterk per locatie. In Kathmandu of Pokhara kun je in prima hotels verblijven. Hoog in de bergen zijn de voorzieningen veel eenvoudiger. Soms deel je sanitair en soms is een warme douche helemaal niet vanzelfsprekend.

Daar moeten we vooraf eerlijk over zijn. Ik wil niet dat iemand een luxe verblijf verwacht en vervolgens teleurgesteld raakt.

Onze lokale gidsen kennen de routes en omstandigheden goed en helpen het tempo aan te passen aan de groep of de individuele reiziger. Waar dat mogelijk en verantwoord is, is er onderweg ruimte om bij te sturen.

Juist die combinatie van eenvoud, natuur en persoonlijke begeleiding maakt zo’n reis bijzonder.

Jullie hebben een prachtige voorbeeldreis genaamd ‘Rituelen & Heiligdommen’ in Nepal, waarbij jullie heel eerlijk aangeven dat bezoeken bedoeld zijn als observatie en deelname aan rituelen niet is toegezegd. Hoe bewaak jij, samen met de lokale expert, de grens tussen een authentieke ervaring voor de reiziger en het respecteren van de lokale religieuze grenzen?

Voor mij begint dat bij de manier waarop je naar een andere cultuur kijkt.

Je bent ergens te gast. Dat betekent dat je nieuwsgierig mag zijn, vragen mag stellen en veel mag ontdekken, maar niet dat alles toegankelijk moet zijn omdat je ervoor hebt betaald.

Een klooster is bijvoorbeeld geen toeristische attractie die voor bezoekers wordt opgevoerd. Het is een plek waar mensen wonen, bidden en hun dagelijkse leven leiden.

Als je ergens mag verblijven of een religieuze bijeenkomst mag bijwonen, is dat bijzonder. Maar het moet wel passen binnen de gebruiken en wensen van de mensen die daar leven.

Daarom beloven we nooit zomaar deelname aan rituelen of ontmoetingen met monniken. Onze lokale partners bekijken wat op dat moment passend en mogelijk is.

Tijdens een verblijf in een klooster pas je je aan het dagelijkse ritme aan. Je houdt rekening met kledingvoorschriften, etenstijden en de regels van de gemeenschap.

Ik vind juist dat daarin de authenticiteit zit. Niet proberen een bijzondere ervaring te organiseren die eigenlijk niet natuurlijk is, maar openstaan voor wat je onderweg werkelijk tegenkomt.

Bij de uitdagende ‘Pelgrimsroute naar de Heilige Meren’ (Gosaikunda) valt op dat jullie bewust nog geen dagelijkse wandelduur of hoogteprofiel tonen, maar dit eerst willen bespreken. Hoe kom je er tijdens de ‘Reis Start’ achter of een reiziger écht fysiek en mentaal fit genoeg is voor zo’n zware tocht?

Dat begint met een eerlijk gesprek.

Ik vraag bijvoorbeeld hoeveel iemand gewend is te wandelen, wat de langste wandeldag is geweest en hoe iemand denkt over meerdere dagen achter elkaar lopen, eenvoudiger overnachten en slapen op hoogte.

Iemand kan thuis heel sportief zijn, maar nog nooit boven de 3.000 meter zijn geweest. Dat is echt iets anders.

De tocht naar Gosaikunda voert langs hoge gebieden, met in het voorbeeld slaaphoogtes rond 3.430 meter in Langtang en 4.380 meter bij Gosaikunda. Dat vraagt een zorgvuldige routeplanning en voldoende aandacht voor acclimatisatie.

Ik vind het belangrijk om niet op basis van leeftijd of een algemeen fitheidslabel conclusies te trekken. Een fitte zeventiger kan veel ervaring hebben, terwijl iemand van veertig de hoogte of opeenvolgende wandeldagen onderschat.

Wij doen geen medische keuring. Als iemand twijfelt over zijn gezondheid of geschiktheid voor hoogte, adviseren we om dat met een arts te bespreken.

Onze lokale experts bekijken vervolgens de daadwerkelijke etappes, slaaphoogtes, rustdagen en alternatieven.

Een mooie reis moet uitdagend mogen zijn, maar het moet wel een uitdaging zijn die bij je past.

Veel reizigers dromen van een meerdaagse trektocht in de Himalaya, maar twijfelen of ze de juiste wandelervaring hebben. Wat is jouw absolute pro-tip als het gaat om fysieke voorbereiding en het trainen met de juiste bepakking in aanloop naar een wandelvakantie in Nepal?

Mijn belangrijkste tip is eigenlijk heel eenvoudig: ga wandelen.

En doe dat regelmatig, ruim voordat je vertrekt.

Je hoeft voor veel trekkings in Nepal geen ervaren bergbeklimmer te zijn. Maar een goede basisconditie helpt enorm, zeker wanneer je meerdere dagen achter elkaar wandelt.

Bouw de afstanden rustig op. Ik hoor regelmatig dat mensen in hun enthousiasme ineens heel veel gaan trainen en vervolgens last krijgen van hun knieën of achillespezen.

Neem vooral goed ingelopen wandelschoenen mee. Dat zijn misschien wel de belangrijkste spullen in je bagage.

Zelf ben ik ook een groot voorstander van wandelstokken. Zeker tijdens lange afdalingen kunnen die je knieën behoorlijk ontlasten en extra stabiliteit geven.

Verder zou ik aanraden om thuis eens met een dagrugzak te lopen. Je hoeft tijdens een trekking meestal niet al je bagage zelf te dragen. Daarvoor kun je een porter hebben, met duidelijke afspraken over het toegestane gewicht.

Maar uiteindelijk gaat het niet om zo snel mogelijk boven te komen. Het mooiste is als je voldoende conditie hebt om onderweg nog om je heen te kijken en ervan te genieten.

De bekende wandelroutes in Nepal kunnen in het hoogseizoen behoorlijk druk zijn. Hoe pakken jullie het aan om tijdens een trekking toch dat onontdekte, eenzame berggevoel te creëren?

Allereerst door eerlijk te zijn: een bekende trekkingroute in het hoogseizoen kan gewoon druk zijn.

Wie in oktober of november naar Everest Base Camp of de Annapurna-regio gaat, zal onderweg andere reizigers tegenkomen. Dat hoort erbij.

Maar Nepal is ontzettend divers. Er zijn veel meer mogelijkheden dan alleen de bekendste routes.

We kijken daarom naar wat iemand precies zoekt. Wil je vooral spectaculaire bergen zien, of ook rustige dorpen bezoeken en onderweg veel contact met de lokale bevolking hebben? Wil je een bekende route lopen of juist verder van de gebruikelijke paden reizen?

Soms kunnen we een rustigere periode adviseren, al brengt dat weer andere omstandigheden met zich mee, zoals lagere temperaturen of minder beschikbare lodges.

Ook gebieden zoals Upper Mustang kunnen interessant zijn, afhankelijk van het seizoen en de reiswensen.

Wat ik zelf mooi vind, is dat je ook op een populaire route nog bijzondere, stille momenten kunt hebben. Vroeg in de ochtend, met uitzicht op de bergen, of wanneer je ergens rustig met een kop thee zit.

Het gaat niet alleen om hoeveel mensen je tegenkomt, maar ook om hoeveel ruimte je jezelf geeft om de omgeving echt te ervaren.

Voor welk type reiziger is een reis via Top of the World naar de Himalaya eigenlijk absoluut níét geschikt?

Als iemand absolute voorspelbaarheid zoekt, is de Himalaya misschien niet de beste bestemming.

Je reist door gebieden waar de natuur, het weer en de infrastructuur soms bepalen hoe een dag verloopt. Een weg kan afgesloten zijn, het weer kan omslaan en een planning moet soms worden aangepast.

Ook kun je niet overal dezelfde luxe verwachten als in Europa.

Daarom vind ik het belangrijk dat mensen een beetje flexibel en nieuwsgierig zijn. Je hoeft geen ervaren avonturier te zijn, maar je moet wel openstaan voor een andere manier van reizen.

En als iemand uitsluitend op zoek is naar de allerlaagste prijs, zonder veel waarde te hechten aan de kwaliteit van gidsen, accommodaties en begeleiding, zijn wij waarschijnlijk niet de juiste partij.

Het belangrijkste is dat een reis bij iemand past.

Ik zeg weleens: het land loopt niet weg. Als dit niet het juiste moment is, of de reis niet goed voelt, kun je beter een andere keuze maken.

Daar helpen we mensen net zo graag bij.

Welke breed gedragen mythe of bewering over het reizen of wandelen in Nepal klopt volgens jou in de praktijk eigenlijk totaal niet?

Dat er één beste reistijd is voor Nepal.

Dat hoor je vaak, maar het hangt ontzettend af van wat je wilt doen.

Oktober kan een prachtige maand zijn voor een trekking, maar sommige routes zijn dan ook behoorlijk druk. Voor een cultuurreis door Kathmandu of een bezoek aan het laagland kunnen weer heel andere maanden geschikt zijn.

En zelfs in een maand die bekendstaat om goed bergzicht, kun je een paar dagen bewolking hebben. De natuur houdt zich niet aan een reisbrochure.

Een andere misvatting is dat je voor een trekking in Nepal een ervaren bergbeklimmer moet zijn.

Dat is voor veel routes helemaal niet nodig. Een trekking is in de basis wandelen, al kan dat op grote hoogte behoorlijk zwaar zijn.

Je moet je goed voorbereiden, realistisch zijn over je conditie en rekening houden met de hoogte. Maar er zijn prachtige routes voor heel verschillende niveaus.

Daarom beginnen wij liever met de persoon en zijn wensen dan met een standaard moeilijkheids-categorie.

Wat zijn dan de beste reistijden voor Nepal, en verschillen die nog sterk afhankelijk van of je een zware trektocht gaat maken of meer een culturele route in de lagere valleien volgt?

Voor veel klassieke trekkings zijn oktober en november en de maanden maart en april heel geschikt.

Na de moesson is de lucht vaak helder en in het voorjaar kunnen de rododendrons prachtig bloeien.

Maar die periodes zijn ook populair, dus op bekende routes kan het druk zijn.

Voor een cultuurreis door de Kathmandu-vallei kan de winter juist heel prettig zijn. Overdag kan het aangenaam zijn, terwijl de ochtenden en avonden fris zijn.

Voor Chitwan in het laagland gelden weer andere omstandigheden. Daar kan de zomer behoorlijk warm en vochtig zijn.

Tijdens de moesson, grofweg van juni tot september, moet je rekening houden met regen, bewolking en mogelijke vertragingen door slechte wegen of aardverschuivingen.

Er zijn uitzonderingen, zoals delen van Upper Mustang, die in de regenschaduw liggen. Maar ook daar moet je de bereikbaarheid en omstandigheden goed bekijken.

Mijn advies is daarom altijd: bepaal eerst wat voor reis je wilt maken en zoek daar vervolgens de geschikte periode bij.

Niet andersom.

Heeft Nepal na een intensieve rondreis of trekking eigenlijk een duidelijke ‘uitpuf-plek’? Een plek waar je echt even kunt bijkomen voordat je terugvliegt?

Voor mij is dat Pokhara.

Het ligt prachtig aan het Fewa-meer, met de bergen op de achtergrond. Na een aantal dagen wandelen op hoogte is het heerlijk om daar even niets te hoeven.

Je kunt rustig ontbijten, een boek lezen, langs het meer wandelen of ergens op een terras zitten.

Het voelt natuurlijk anders dan een strandbestemming, maar juist dat rustige tempo na een intensieve trekking kan ontzettend fijn zijn.

Ik vind het belangrijk om daar ruimte voor te maken. Niet iedere dag hoeft gevuld te zijn met activiteiten.

Sterker nog, soms zijn de dagen waarop je niets bijzonders plant juist de dagen waarop je het meest geniet.

Als je vijf persoonlijke topbezienswaardigheden of ervaringen in Nepal zou moeten noemen, welke zouden dat dan zijn?

Ik vind een top vijf altijd lastig, omdat Nepal zoveel verschillende kanten heeft. Maar als ik vijf ervaringen moet noemen die voor mij laten zien wat het land bijzonder maakt, dan zijn het deze:

1. Een meerdaagse trekking door de Himalaya. Niet alleen vanwege de bergen, maar vooral het ritme van het lopen, de dorpjes onderweg en het gevoel dat je dagenlang helemaal opgaat in de omgeving.

2. De oude straten van Kathmandu en Bhaktapur. Het dagelijkse leven, de tempels, kleine pleinen en de enorme hoeveelheid geschiedenis en cultuur. Je raakt er niet snel uitgekeken.

3. Eten en thee drinken in een klein theehuis. Misschien klinkt dat minder spectaculair dan een hoge bergpas, maar dit zijn voor mij juist de mooiste ervaringen. Even zitten, niets hoeven en genieten van de eenvoud.

4. Pokhara en het Fewa-meer. Een plek om na een actieve reis tot rust te komen, met de Himalaya altijd op de achtergrond.

5. De afgelegen regio’s zoals Upper Mustang. Het landschap, de Tibetaanse culturele invloeden en het gevoel dat je in een heel andere wereld terechtkomt, maken deze regio bijzonder interessant.

Wat ik mensen vooral zou aanraden, is niet proberen om alles in één reis te stoppen. Je beleeft een plek veel intenser wanneer je er ook echt de tijd voor neemt.

Is Nepal een geschikte bestemming voor een familiereis, en zo ja, voor kinderen van welke leeftijd? Kun je voorbeelden noemen van activiteiten die juist leuk zijn voor kinderen?

Absoluut. Nepal kan een prachtige bestemming zijn voor gezinnen, zolang je de reis goed aanpast aan de leeftijd en het ritme van de kinderen.

We hebben bijvoorbeeld ook met kinderen vanaf ongeveer tien jaar reizen naar Nepal georganiseerd.

Je hoeft met een gezin echt niet meteen een zware trekking te maken. Er zijn ontzettend veel andere mogelijkheden.

Je kunt de tempels en straatjes van Kathmandu ontdekken, een paar dagen ontspannen in Pokhara of naar Chitwan gaan om de natuur te beleven.

Een korte wandeling door de bergen kan ook heel bijzonder zijn, mits de lengte, hoogte en voorzieningen bij de kinderen passen.

Voor veel kinderen is juist het dagelijkse leven interessant. De andere huizen, dieren, het eten en de ontmoetingen met lokale gezinnen maken vaak veel indruk.

Mijn belangrijkste advies is om het programma niet te vol te maken. Kinderen hebben tijd nodig om indrukken te verwerken en gewoon even te spelen of niets te doen.

En sommige activiteiten, zoals raften, hebben leeftijds- en veiligheidsvoorwaarden die we per aanbieder en route bekijken.

Veel reizigers denken bij de Himalaya misschien niet direct aan een hoogstaande culinaire bestemming. Hoe zou jij de keuken van Nepal omschrijven? Zijn er gerechten of food-ervaringen die reizigers niet mogen missen?

De Nepalese keuken past eigenlijk heel goed bij wat ik zo mooi vind aan het land: eenvoudig, voedzaam en met aandacht bereid.

Tijdens een trekking eet je vaak wat er lokaal beschikbaar is. Alles moet tenslotte ook naar de bergdorpen worden gebracht, soms te voet of met lastdieren.

Dal bhat is natuurlijk het bekendste gerecht: rijst met linzensoep en verschillende groenten of bijgerechten. Het wordt ontzettend veel gegeten en is na een lange wandeldag heerlijk.

Daarnaast vind ik momo erg lekker, de gevulde deegkussentjes die je op veel plekken tegenkomt.

Wat me vooral bijblijft, zijn niet per se ingewikkelde gerechten, maar de momenten waarop je ze eet.

Na uren wandelen in een theehuis aanschuiven, iets warms krijgen en ondertussen naar de bergen kijken. Dat is voor mij een bijzondere culinaire ervaring op zichzelf.

Onderweg moet je natuurlijk wel opletten met hygiëne en drinkwater. Daarom geven onze gidsen ook praktische adviezen over wat je beter wel en niet kunt eten of drinken.

Is er een regio binnen Nepal waarvan jij vindt dat die nog veel meer bezoekers zou verdienen, weg van de drukte van bijvoorbeeld het Annapurna- of Everest-gebied?

Upper Mustang vind ik een ontzettend interessante regio.

Het landschap is heel anders dan wat veel mensen zich bij Nepal voorstellen. Waar je bij de klassieke trekkingroutes vaak aan groene dalen en besneeuwde bergtoppen denkt, heeft Upper Mustang juist een droger, ruiger landschap met sterke Tibetaanse culturele invloeden.

Het voelt als een heel andere kant van de Himalaya.

Doordat het gebied in de regenschaduw ligt, kan het ook in periodes interessant zijn waarin andere delen van Nepal meer last hebben van de moesson. Dat betekent overigens niet dat je er nooit regen of reisvertragingen kunt hebben.

Ook Dolpo en Khaptad National Park verdienen wat mij betreft meer aandacht. Het zijn gebieden die veel minder bekend zijn bij de gemiddelde reiziger.

Maar ik zou niet willen dat zulke plekken massaal worden bezocht omdat ze toevallig ‘onontdekt’ zijn.

Juist bij afgelegen gebieden is het belangrijk dat toerisme zorgvuldig wordt ontwikkeld, met respect voor de mensen die er wonen en de natuur.

Steeds meer reizigers willen hun reis volledig op maat laten samenstellen. Hoe gaan jullie te werk wanneer iemand bij jullie aanklopt met alleen een globale wens voor een reis door de Himalaya?

Dat vind ik eigenlijk de leukste aanvragen.

Iemand zegt bijvoorbeeld: ‘We willen heel graag eens naar de Himalaya, maar we weten niet of Nepal of Bhutan beter bij ons past.’

Dan beginnen we gewoon met een gesprek.

Wat trekt je aan? Wil je vooral de natuur in of ook veel cultuur ontdekken? Hoe actief wil je zijn? Hoe belangrijk is comfort? Met wie reis je en hoeveel tijd heb je?

Vaak ontdekken mensen tijdens zo’n gesprek pas wat ze eigenlijk zoeken.

Ik probeer ook uit te leggen wat de verschillen tussen bestemmingen in de praktijk betekenen. Niet alleen welke bezienswaardigheden je kunt bezoeken, maar hoe een dag voelt, hoeveel je onderweg bent en wat voor soort accommodaties je kunt verwachten.

Vervolgens brengen we de reiziger in contact met de lokale expert die het beste bij de wensen past.

Die werkt een voorstel uit, dat we samen kunnen verfijnen.

Wat ik belangrijk vind, is dat je niet vooraf al precies hoeft te weten wat je wilt. We helpen je juist om daarachter te komen.

En er is geen reden om gehaast te beslissen. Een bijzondere reis begint wat mij betreft met goede keuzes, niet met een snelle boeking.

Hoe ziet de samenwerking tussen jouw team en de lokale experts er dan stap voor stap uit?

Het begint bij ons in Nederland.

Een reiziger vertelt ons wat hij of zij zoekt. Soms is dat een concreet reisplan, maar vaak nog een eerste idee.

Wij gaan daar persoonlijk op in en proberen binnen 24 uur op werkdagen het eerste contact te leggen. Dat betekent niet dat er meteen een compleet reisvoorstel ligt, maar wel dat iemand weet dat we zijn wensen hebben ontvangen en ermee aan de slag gaan.

Daarna kijken we welke lokale expert het beste past.

Voor Nepal, Tibet en Darjeeling & Sikkim werken we met Swora en het Wayfarers-team. Voor Bhutan met Yangchen.

Zij kennen de actuele situatie, de routes, hotels, gidsen en praktische mogelijkheden veel beter dan iemand die alleen vanuit Nederland een programma samenstelt.

Op basis van de wensen maken zij een reisvoorstel. Dat kan vervolgens worden aangepast totdat de reiziger er tevreden mee is.

Wij blijven betrokken en beschikbaar voor vragen.

Uiteindelijk boekt en betaalt de reiziger rechtstreeks bij de lokale organisatie die de reis uitvoert.

Zo heeft iedereen een duidelijke rol, en profiteert de reiziger van zowel onze persoonlijke begeleiding als de kennis van mensen die daadwerkelijk in het land wonen.

In de bergen van Nepal slaap je tijdens trektochten vaak in eenvoudige teahouses. Wat is volgens jou de charme van deze manier van overnachten, en hoe zorgen jullie ervoor dat reizigers ondanks de basic faciliteiten toch die unieke, warme gastvrijheid ervaren?

Voor mij hoort het overnachten in theehuizen echt bij de ervaring van een trekking.

Na een dag wandelen kom je in een dorpje aan, trek je je schoenen uit en zoek je een plek om even te zitten. Je krijgt iets warms te drinken, eet samen en kijkt terug op de dag.

Het comfort is vaak eenvoudig. Je hebt meestal een bescheiden kamer, soms gedeeld sanitair en niet altijd een warme douche. Ook elektriciteit of goed bereik is niet overal vanzelfsprekend.

Dat vertellen we mensen vooraf, want je moet weten wat je kunt verwachten.

Maar ik vind het juist bijzonder dat je op die manier dicht bij het dagelijkse leven in de bergen komt.

Je ontmoet de mensen die het theehuis runnen, ziet hoe ze leven en merkt hoeveel werk het kost om op zulke afgelegen plekken gasten te ontvangen.

Onze lokale gidsen kennen de dorpen en de accommodaties. Waar mogelijk kiezen we voor goede, betrouwbare plekken.

Maar ik zou de eenvoud nooit willen wegpoetsen. Het is juist onderdeel van wat een reis door de Himalaya zo anders maakt dan een gewone vakantie.

Hoe staan de inwoners van Nepal over het algemeen tegenover buitenlandse reizigers? Wat merken jullie daarvan terug in de interactie met gidsen, dragers en theehuis-eigenaren?

Wat mij persoonlijk altijd opvalt, is de gastvrijheid.

Ik heb veel mooie ontmoetingen gehad met mensen die nieuwsgierig, vriendelijk en behulpzaam waren, ook wanneer je elkaar nauwelijks kon verstaan.

Dat zegt natuurlijk niet dat iedereen in Nepal hetzelfde is. Het is een land met heel verschillende gemeenschappen, talen en tradities.

Maar de bereidheid om mensen te ontvangen en iets te delen, vind ik bijzonder.

Een goede lokale gids helpt enorm om die ontmoetingen op een natuurlijke manier te laten ontstaan.

Hij kan uitleggen wat gebruikelijk is, vertalen wanneer dat nodig is en ervoor zorgen dat je niet alleen ergens doorheen reist, maar ook iets begrijpt van de mensen die er wonen.

Wat ik belangrijk vind, is dat die relatie gelijkwaardig blijft.

De mensen ter plaatse zijn niet alleen onderdeel van onze reiservaring. Het is hun thuis, hun werk en hun leven.

Juist daarom werk ik graag met lokale organisaties die we persoonlijk kennen.

Tibet staat bekend om complexe regelgeving en bureaucratie. Hoe navigeren jullie en lokale expert Swora door de strenge permit-eisen, en wat merken reizigers daarvan tijdens de voorbereiding?

Tibet is een bestemming waar lokale kennis ontzettend belangrijk is.

De regels rond toegang, reisvergunningen en routes kunnen veranderen. Ook kunnen bepaalde gebieden tijdelijk niet toegankelijk zijn.

Daarom werken we niet zomaar met een standaardprogramma waarvan we aannemen dat alles mogelijk zal zijn.

Onze lokale partner bekijkt per aanvraag welke route uitvoerbaar is, welke documenten nodig zijn en hoe de vergunningen geregeld moeten worden.

Dat vraagt soms wat meer voorbereiding en flexibiliteit van reizigers.

Daarnaast is de hoogte een belangrijke factor. Grote delen van het Tibetaanse plateau liggen rond de 4.000 meter. Ook wanneer je niet intensief wandelt, moet je rekening houden met acclimatisatie en voldoende rust.

Ik vind het belangrijk om daar eerlijk over te zijn.

Tibet is geen bestemming waar je alles tot op de minuut kunt garanderen. Maar juist wanneer je met mensen werkt die de regio en de actuele omstandigheden kennen, kun je veel onzekerheid uit het voorbereidingsproces halen.

Als je kijkt naar de indrukwekkende kloosters en de spiritualiteit in Tibet, hoe zorg je er dan voor dat reizigers de cultuur écht op een pure manier kunnen ervaren, ondanks de politieke situatie en eventuele toeristische restricties?

Ik denk dat authenticiteit begint met respect en een open houding.

Je kunt niet verwachten dat je als reiziger overal toegang toe krijgt of dat mensen hun tradities aanpassen omdat jij graag iets bijzonders wilt meemaken.

Daarom vind ik het belangrijk dat we onze reizen niet presenteren als een verzameling gegarandeerde unieke ontmoetingen.

We bezoeken kloosters en culturele plekken met respect voor de gebruiken, regels en mensen die daar leven.

Onze lokale gidsen kunnen veel vertellen over de geschiedenis, religie en betekenis van de plekken die je bezoekt.

Maar soms betekent respectvol reizen ook dat je ergens alleen mag kijken, dat je geen foto’s kunt maken of dat een bezoek niet doorgaat.

Voor mij hoeft een ervaring niet perfect georganiseerd te zijn om bijzonder te worden.

Juist wanneer je openstaat voor wat je onderweg tegenkomt, leer je vaak het meest.

Jullie bieden ook Bhutan aan, onder andere via de ‘Bhutan Highlights: 7 Dagen Ontdekking’ reis met de wandeling naar Tiger’s Nest. Bhutan werkt met een flinke Sustainable Development Fee per dag. Hoe beïnvloedt dit beleid de dynamiek van de reizen en het type reiziger dat voor Bhutan kiest?

Bhutan is echt een bijzondere bestemming.

Het land heeft bewust gekozen voor een meer gereguleerde vorm van toerisme. Dat zie je terug in de manier waarop reizen worden georganiseerd en in de kosten.

De Sustainable Development Fee maakt een reis naar Bhutan relatief duurder dan bijvoorbeeld een vergelijkbare reis naar Nepal.

Daar moet je eerlijk over zijn.

Tegelijkertijd krijgen mensen er een heel bijzondere ervaring voor terug. Bhutan heeft een eigen cultuur, indrukwekkende kloosters en prachtige landschappen.

De wandeling naar Tiger’s Nest is daar een bekend voorbeeld van. Het klooster ligt spectaculair tegen een bergwand en de wandeling ernaartoe is voor veel reizigers een hoogtepunt.

Maar Bhutan heeft zoveel meer te bieden dan alleen die ene plek.

Daarom kijken we samen met Yangchen naar wat iemand echt wil ervaren. Een compacte kennismaking kan prachtig zijn, maar wie meer rust en tijd voor de cultuur zoekt, kan beter een langere reis overwegen.

Het belangrijkste is dat de reis past bij iemands verwachtingen en budget. Wij maken de kosten en de actuele voorwaarden daarom vooraf zo duidelijk mogelijk.

Als je samen met jullie Bhutan-expert Yangchen een reis op maat maakt, wat is dan volgens haar of jou het meest unieke aspect van het land dat reizigers écht nergens anders in de Himalaya zullen vinden?

Wat mij het meest fascineert aan Bhutan, is de manier waarop het land zijn eigen identiteit heeft behouden.

Het heeft iets geheimzinnigs. Niet omdat het een afgesloten sprookjeswereld is, maar omdat je er een cultuur en levenswijze tegenkomt die zo anders zijn dan wat wij gewend zijn.

De architectuur, de kloosters, de landschappen en de rol van tradities in het dagelijkse leven maken het land bijzonder.

Wat ik mooi vind, is dat je niet alleen van de ene bezienswaardigheid naar de andere hoeft te reizen.

Je kunt juist de tijd nemen om de omgeving en het dagelijkse leven te leren kennen.

Yangchen en haar team kunnen daar vanuit hun eigen achtergrond en kennis ontzettend veel aan toevoegen.

Dat vind ik de waarde van een lokale expert. Niet alleen weten welke plekken mooi zijn, maar ook begrijpen waarom ze bijzonder zijn en hoe je ze op een respectvolle manier bezoekt.

Als je geïnteresseerde reizigers na het lezen van dit alles slechts één van jullie voorbeeldreizen zou kunnen aanbevelen, welke zou dat dan zijn en waarom specifiek die reis?

Dan zou ik kiezen voor Rituelen & Heiligdommen in Nepal.

Niet omdat dit voor iedereen de beste reis is, maar omdat het een mooie kennismaking biedt met verschillende kanten van Nepal.

In zestien dagen ontdek je onder andere Kathmandu, Bhaktapur, Pokhara en Lumbini. De reis draait om cultuur, geschiedenis, religie en het dagelijkse leven, met ook de mogelijkheid om een kloosterverblijf te ervaren.

Je hoeft er geen ervaren trekker voor te zijn.

Wat ik mooi vind aan deze reis, is dat je niet alleen naar de Himalaya gaat voor spectaculaire bergen, maar ook voor de mensen en de manier waarop zij leven.

Het is bovendien een voorbeeldreis, geen vast pakket. We kunnen het programma aanpassen aan iemands interesses, tempo en comfortwensen.

Bij het boeken van een reis speelt vertrouwen natuurlijk een grote rol. Zijn er op jullie website reviews of ervaringen met Top of the World te vinden, of bijvoorbeeld via andere platforms?

Ja, we hebben door de jaren heen veel mooie reacties en ervaringen van reizigers gekregen.

Daar ben ik trots op, juist omdat Top of the World zo persoonlijk is.

Wat voor mij het meest betekent, is wanneer mensen terugkomen van een reis en vertellen dat ze niet alleen prachtige plekken hebben gezien, maar ook bijzondere mensen hebben ontmoet of iets hebben meegemaakt wat ze niet hadden verwacht.

Dat is uiteindelijk waarom we dit doen.

Recensies zijn ook te vinden via ons Google-profiel. Daar kunnen mensen zelf lezen wat eerdere reizigers hebben ervaren.

We zijn zorgvuldig met het overnemen van oude reviews op onze eigen website. We willen zeker weten dat de bron en de tekst kloppen en dat duidelijk is of een ervaring betrekking heeft op Top of the World als organisatie of op een specifieke lokale partner.

Ik vind dat vertrouwen iets is wat je moet verdienen. Niet iets wat je met een mooi keurmerk of een grote belofte zomaar kunt claimen.

Waar wil je met je bedrijf staan over grofweg vijf jaar? Zijn er bijvoorbeeld nog bestemmingen die je toe wilt voegen of wil je het huidige model met lokale operators verder uitdiepen?

Mijn ambitie is om van Top of the World hét vertrouwde platform te maken voor bijzondere reizen die je samen met uitstekende lokale mensen samenstelt.

We beginnen daarbij bewust in de Himalaya. Daar ligt onze geschiedenis, daar kennen we de mensen en daar kunnen we echt iets toevoegen.

De komende jaren wil ik dat verder uitbouwen, ook voor reizigers buiten Nederland en België.

Ik denk dat er veel mensen zijn die graag naar bijzondere, minder toegankelijke bestemmingen willen, maar niet goed weten waar ze moeten beginnen of wie ze kunnen vertrouwen.

We kunnen ze helpen om de juiste mensen te vinden en samen een reis te creëren die echt bij hen past.

Op termijn zie ik ook kansen in landen als Kirgizië, Mongolië, Pakistan en andere bestemmingen waar lokale kennis en betrouwbare contacten ontzettend belangrijk zijn.

Maar ik wil niet groeien om het groeien.

Ik heb liever een kleiner netwerk met mensen die we door en door kennen en waar we volledig achter staan, dan honderden operators waarvan we nauwelijks weten hoe ze werken.

Wat mijn vader ooit samen met Holi is begonnen, wil ik op mijn eigen manier verder ontwikkelen. Met moderne mogelijkheden, maar dezelfde persoonlijke waarden.

Als we over vijf jaar veel meer mensen bijzondere ervaringen hebben kunnen bezorgen en tegelijkertijd onze lokale partners hebben geholpen hun bedrijf verder te ontwikkelen, dan ben ik heel tevreden.

Ben je zelf eigenlijk een fanatieke reiziger in dit gebied? En zo ja, wat is je allermooiste persoonlijke reiservaring in de Himalaya tot nu toe?

Ja, ik ben zelf meerdere keren in Nepal geweest en heb er twee trekkings gemaakt.

Ik houd ontzettend van wandelen in de bergen. Niet alleen vanwege de fysieke uitdaging of de prachtige uitzichten, maar vooral vanwege het gevoel dat je onderweg krijgt.

Je bent dagen achter elkaar bezig met iets heel eenvoudigs: lopen, eten, slapen en de volgende dag weer verdergaan.

Alle dagelijkse afleiding verdwijnt langzaam naar de achtergrond.

Mijn mooiste herinnering is eigenlijk helemaal geen spectaculair moment op een bergtop.

Het is het eten van tsampa, met een kop gember-honing-citroenthee, in een klein theehuis met uitzicht op de bergen.

De stilte, de frisse lucht, de vermoeidheid van het wandelen en het besef dat je op dat moment nergens anders hoeft te zijn.

Geen telefoon, geen haast, geen lijst met dingen die nog moeten.

Gewoon helemaal in het moment zijn.

Dat gevoel is ontzettend moeilijk uit te leggen aan iemand die het nog nooit heeft ervaren.

En misschien is dat juist wat ik zo mooi vind aan reizen. Niet alles wat waardevol is, kun je vooraf plannen of in een reisprogramma zetten.

Soms zijn de eenvoudigste momenten uiteindelijk degene die je je hele leven bijblijven.

Hoe zie je de toekomst van kleinschalige maatwerkreizen naar Azië? Denk je dat er veel zal veranderen, bijvoorbeeld op het gebied van duurzaamheid of de verschuiving naar direct boeken bij locals?

Ik denk dat mensen steeds makkelijker zelf informatie kunnen vinden en reizen kunnen plannen. Zeker met alle ontwikkelingen rond AI.

Maar informatie hebben is iets anders dan een plek of de mensen die er wonen werkelijk kennen.

Je kunt tegenwoordig in een paar minuten een prachtig reisprogramma laten samenstellen. Alleen weet je dan nog niet of de route in de praktijk goed werkt, of de accommodaties voldoen aan je verwachtingen of welke gids er met je meegaat.

Dat is waar persoonlijke relaties en lokale kennis voor mij hun waarde behouden.

Ik denk ook dat steeds meer reizigers bewuster nadenken over waar hun geld terechtkomt.

Wij werken graag rechtstreeks met lokale organisaties. Niet alleen omdat dat efficiënt kan zijn, maar vooral omdat zij degenen zijn die de reis mogelijk maken.

Zij hebben de kennis, de mensen en het netwerk. Het is logisch dat een groot deel van de waarde van een reis bij hen terechtkomt.

Duurzaamheid gaat voor mij verder dan een groen label op een website. Het gaat ook om eerlijke samenwerking, goede omstandigheden voor gidsen en dragers, respect voor lokale culturen en rekening houden met de omgeving.

Ik geloof dat de toekomst van reizen juist in die combinatie ligt: moderne technologie die het plannen gemakkelijker maakt, en echte menselijke ervaringen die je nooit volledig digitaal kunt vervangen.

Heb je een suggestie voor welke reisondernemer ik een volgende keer kan vragen voor deze rubriek?

Dan zou ik Snow Leopard aanraden.

We hebben altijd prettig contact met hen gehad. Het is een mooie organisatie met veel liefde voor bijzondere reizen en bestemmingen.

Ik denk dat ze een interessant verhaal te vertellen hebben.

Meer informatie over Top of the World

Ontzettend bedankt dat je ons meer wilde vertellen over jullie reisaanbod, Mees. Wil je zelf ontdekken wat Top of the World te bieden heeft als het gaat om individuele rondreizen en groepsrondreizen door Nepal, Bhutan, India en Tibet? Lees dan verder op TopoftheWorld.nl. Hier bekijk je ook direct hun exacte werkwijze, meer informatie over bestemmingen, reisvormen, voorbeeldreizen en lees je reviews van eerdere reizigers. Ze zijn ook actief op Facebook op Instagram.

Onder het kopje reisorganisaties bieden we een handig totaaloverzicht van alle aanbieders op vakantie-rondreizen. Liever direct verder lezen? Meer interviews met dit soort gespecialiseerde reisbureaus vind je op de interviews en artikelen-pagina. Meer bestemmingen naast Nepal, Bhutan, Tibet en India vind je in de Azië sectie van mijn website.