Interview met Thijs Hommelink van Yako Africa: Oeganda reis-expert

Op vakantie-rondreizen.nl laat ik graag de reis-ondernemers áchter de diverse reisorganisaties aan het woord. Als 73ste in deze serie van interviews is het de beurt aan Thijs Hommelink van Yako Africa. Zijn reisorganisatie is gespecialiseerd in rondreizen door Oeganda.

Bedankt Thijs dat je de moeite wilt nemen enkele vragen te beantwoorden voor Vakantie-Rondreizen.nl. Zou je in een paar zinnen kunnen beschrijven wat voor een soort reizen jouw reisorganisatie aanbiedt en wat je doelgroep is?

Yako Africa organiseert uitsluitend prive maatwerkreizen door Oeganda. Geen groepsreizen en geen self-drive, maar met een eigen Toyota Landcruiser en een ervaren Oegandese tourguide die de hele reis met je op pad gaat. Vanuit ons kantoor in Kampala stellen we iedere reis individueel samen.

Onze reizigers zijn vooral stellen, gezinnen, families en vriendengroepen uit Nederland en Belgie die Oeganda echt willen beleven, maar daarbij wel waarde hechten aan comfort en een reis die van begin tot eind goed geregeld is. We zitten in het midden- en luxere segment. Dat betekent overigens niet dat alles vijfsterren hoeft te zijn. Een kleinschalige lodge op een fantastische plek kan voor ons veel waardevoller zijn dan een luxe hotel dat weinig toevoegt aan de reis.

Ik las op jullie site dat het Oeganda-avontuur van jou en Anne naadloos aansluit op jullie eerdere reislust, van een groenteproject in Gambia in 2004 tot het besluit bij een kampvuur in Zambia in 2016. Hoe ben je na de start van jullie guesthouse in Kampala in 2017 uiteindelijk op het idee gekomen om de reizen van Yako Africa te gaan organiseren?

Het grappige is dat we helemaal niet naar Oeganda zijn verhuisd met het plan om een reisorganisatie te beginnen. In 2017 namen Anne en ik een bestaand guesthouse in Kampala over. Daar verbleven veel Nederlandse studenten en daarnaast kwamen natuurlijk vrienden en familie bij ons langs.

In onze vrije tijd waren we zelf voortdurend onderweg. Toyota Landcruiser, daktent erop en Oeganda ontdekken. Daardoor leerden we het land op een heel andere manier kennen dan wanneer je hier een paar weken op vakantie bent. Studenten vroegen ons vervolgens of we een weekend voor ze konden organiseren en vrienden en familie wilden weten waar ze naartoe moesten. Dat werden eerst korte trips en uiteindelijk complete rondreizen.

Zo is Yako Africa eigenlijk vanzelf ontstaan. Niet vanuit een businessplan waarin stond dat er ruimte in de markt was voor nog een reisorganisatie, maar omdat we steeds vaker reizen aan het organiseren waren en merkten hoeveel plezier we daar zelf uit haalden.

De naam Yako Africa, hoe ben je daar op gekomen?

Yako betekent “jouw” in het Swahili. Letterlijk kun je Yako Africa dus lezen als “jouw Afrika”. Dat paste precies bij wat we wilden doen: niet bepalen hoe iemand Oeganda moet beleven, maar een reis maken die bij die persoon past.

Twee reizen van veertien dagen hoeven bij ons absoluut niet op elkaar te lijken. De ene reiziger wil zoveel mogelijk wildlife en primaten zien, de ander wil juist wandelen, fietsen en meer contact met het dagelijks leven in Oeganda. Dan moet je dus ook twee verschillende reizen maken.

Op welke manier onderscheidt Yako Africa zich van andere reisorganisaties voor jouw doelgroep?

Voor mij zit het grootste verschil niet in een bepaalde lodge of activiteit. Die kunnen andere reisorganisaties uiteindelijk ook boeken. Het verschil is dat wij hier zelf zitten.

Ons kantoor staat in Kampala, ons team werkt hier, onze tourguides zijn onze vaste mensen en de lodges en activiteiten die we adviseren kennen we zelf. We zijn continu in Oeganda onderweg. Daardoor weten we niet alleen wat er op papier goed uitziet, maar vooral ook wat in de praktijk werkt.

Tegelijkertijd boeken onze Nederlandse en Vlaamse klanten hun reis bij onze Nederlandse BV. We zijn aangesloten bij SGR, het Calamiteitenfonds en VvKR. Je combineert daarmee eigenlijk twee kanten: de zekerheid die Nederlandse reizigers gewend zijn en de kennis en korte lijnen van een organisatie die daadwerkelijk in Oeganda zit.

Maar misschien nog belangrijker: we beginnen niet met een route. We beginnen met de reiziger. Tijdens een videogesprek willen we eerst begrijpen met wie we te maken hebben. Pas daarna gaan we bouwen.

Hoe ziet een gemiddelde dag eruit tijdens een van je reizen?

Eigenlijk bestaat die niet, en dat is juist een van de leuke dingen aan Oeganda. De ene ochtend sta je vroeg op omdat je tijdens een safari juist de eerste uren van de dag wilt benutten. Een andere dag ontbijt je rustig bij de lodge en vertrek je later omdat er maar een korte rit op het programma staat.

Je reist met je eigen tourguide en Toyota Landcruiser, dus je zit niet vast aan het tempo van een groep. Onderweg kan er worden gestopt bij een markt, voor een foto of gewoon omdat er iets interessants langs de weg gebeurt. Lunch kan bij een lodge zijn, maar net zo goed onderweg. Aan het einde van de middag kom je meestal aan bij de volgende accommodatie, waar je dineert en overnacht.

Wij proberen vooral te voorkomen dat iedere dag volledig wordt volgebouwd. Oeganda is geen bestemming waar je zoveel mogelijk hoogtepunten in zo weinig mogelijk dagen moet proppen. Juist onderweg gebeurt ontzettend veel.

Jullie bieden een specifieke apenrondreis aan, waarbij gorilla’s, chimpansees en golden monkeys centraal staan. Wat is jouw persoonlijke afweging bij het plannen van zo’n intensieve primatentocht, en hoe ervaar je zelf die ontmoetingen?

Zelfs nadat ik inmiddels flink wat trekkingen naar zowel chimpansees als gorilla’s heb gemaakt, blijven beide ervaringen bijzonder. Het blijft lastig om uit te leggen wat er met je gebeurt wanneer je zonder hek of glas ertussen ineens oog in oog staat met zo’n dier.

Bij gorilla’s is het vooral hun omvang die indruk op mij maakt. Je voelt jezelf behoorlijk klein wanneer er op een paar meter afstand een zilverrug zit. Bij chimpansees vind ik juist het gedrag fascinerend, omdat je er zoveel menselijks in terugziet. Er is bijna altijd wel iets gaande in zo’n groep. Een conflict dat met veel geschreeuw moet worden opgelost en even later zitten dezelfde dieren elkaar weer uitgebreid te vlooien om de onderlinge verstandhouding te herstellen.

Bij het samenstellen van een reis zou ik alleen nooit proberen zoveel mogelijk primatentochten achter elkaar te zetten omdat het kan. Juist de afwisseling maakt Oeganda sterk. Een dag in het regenwoud krijgt veel meer waarde als je daarna weer iets totaal anders doet.

Voor actieve reizigers hebben jullie opties zoals mountainbiken tussen de zebra’s bij Lake Mburo, raften in Jinja en het beklimmen van Mount Sabyinyo. Wat is jouw tip voor reizigers die twijfelen of ze fysiek fit genoeg zijn om bijvoorbeeld dwars door Bwindi Impenetrable Forest te hiken?

Ik heb die hike zelf gedaan en hij staat dit jaar opnieuw op mijn lijstje. Je loopt door een van de groenste delen van Oeganda, tussen enorme bomen en boomvarens die je bijna voor palmbomen zou aanzien. Alleen daarvoor zou ik hem al aanraden.

De zwaarte viel mij eerlijk gezegd mee. Een belangrijk verschil is dat je niet met je volledige bagage hoeft te lopen. Terwijl wij dwars door het regenwoud gingen, reed onze tourguide met de bagage om het gebied heen. Mijn reistas stond dus al bij de volgende accommodatie voordat ik daar zelf aankwam.

Je moet natuurlijk wel graag wandelen en niet schrikken van een stevige hike. Maar als je tijdens je reis actief bezig wilt zijn en Bwindi eens op een heel andere manier wilt ervaren dan alleen tijdens een gorillatrekking, zou ik hem zeker overwegen.

Tijdens de corona-lockdown hebben jullie meegewerkt aan de uitbreiding van Turaco Treetops. Is het mogelijk om Oeganda te bereizen met uitsluitend luxe accommodaties, en hoe verhoudt dat zich tot kamperen met een daktent?

Dat kan inmiddels absoluut. Het aanbod aan goede en luxe lodges in Oeganda is de afgelopen jaren enorm gegroeid. Ik ken inmiddels accommodaties in vrijwel alle categorieen en kan zelf ook enorm genieten van comfort, goed eten en de aandacht voor details in een lodge waar alles klopt. Zeker omdat ik uit eigen ervaring weet hoeveel werk er achter de schermen nodig is om dat niveau iedere dag neer te zetten.

Maar toen wij bijna tien jaar geleden in Oeganda neerstreken, hebben we het land jarenlang ontdekt met onze Toyota Landcruiser en daktent. Je slaapt op de meest ongerepte plekken, maakt ’s avonds je eigen vuurtje en duikt soms ongewassen je slaapzak in. Vooral dat gevoel dat je ’s ochtends nog niet precies weet wat de dag gaat brengen, het slapen onder de sterren en de geluiden van dieren vlak bij je tent maakten dat bijzonder.

Ik ben inmiddels dus behoorlijk verwend geraakt met mooie lodges, maar met kerst gaan Anne en ik weer ouderwets met de auto en daktent de bush in. Waarschijnlijk eindigen we weer ongewassen in onze slaapzak, terwijl in de verte de hyena’s huilen. Die spanning is uiteindelijk ook een van de redenen waarom we ooit verliefd werden op Oeganda.

Na een avontuurlijke reis zoeken veel mensen een duidelijke uitpufplek. Hoe ervaren reizigers de combinatie met Zanzibar en wat is jouw persoonlijke tip?

De combinatie werkt goed omdat het bijna twee verschillende reizen zijn. In Oeganda ben je onderweg, sta je soms vroeg op en krijg je iedere dag enorm veel indrukken. Daarna een paar dagen niets hoeven aan het strand kan heerlijk zijn.

Mijn persoonlijke favoriet op Zanzibar is Baladin. Daar klopt voor mij veel: de gastvrijheid, het uitzicht en vooral de aandacht die aan het eten wordt besteed. Het ligt bovendien niet op een plek waar je het gevoel hebt dat je in een massabestemming bent beland. Je loopt het strand op en voor je het weet zit je bij een eenvoudig strandbarretje met een cocktail of eet je ergens vers gegrilde vis.

Overigens hoeft Zanzibar niet automatisch achter iedere Oeganda-reis geplakt te worden. Als je twee weken vakantie hebt, zou ik niet per se een fantastische rondreis inkorten om nog vier dagen strand in het programma te persen. Dan blijf ik liever wat langer in Oeganda.

Wat is eigenlijk de beste reistijd voor Oeganda?

Het korte antwoord is: Oeganda is twaalf maanden per jaar goed te bereizen. Ik zou de beste reistijd ook niet alleen laten afhangen van de kans op regen, maar vooral van wat je wilt doen. Ben je fotograaf? Vogelaar? Wil je bepaalde dieren zien? Of vind je het juist aantrekkelijk om op sommige plekken bijna alleen te zijn?

Een tropische regenbui betekent hier bovendien niet automatisch een hele dag grijs weer zoals mensen dat uit Nederland of Belgie kennen. Vaak krijg je een stevige bui en breekt daarna de zon weer door.

Persoonlijk vind ik Oeganda zelfs mooier wanneer er met enige regelmaat regen valt. Alles is groener, je ruikt na een bui die typische Afrikaanse aarde en naast de grote dieren zie je ineens ook overal bloemen en vlinders. Dat hoort voor mij net zo goed bij Oeganda als een leeuw of olifant.

Voor welk type reiziger is een op maat gemaakte rondreis met Yako Africa juist helemaal niet geschikt?

Als je vooral op zoek bent naar de goedkoopste manier om Oeganda te bereizen, zijn wij waarschijnlijk niet de juiste organisatie. Wij organiseren complete prive maatwerkreizen met een eigen Toyota Landcruiser en tourguide en werken met accommodaties waar we zelf achter staan. Daar hangt een ander prijskaartje aan dan wanneer je zelf een auto huurt en met een tent op pad gaat.

Daarnaast moet je wel een beetje nieuwsgierig en flexibel zijn. Oeganda is geen bestemming waar alles gladgestreken en volledig voorspelbaar is. Een rit kan langer duren, een tropische bui kan een onverharde weg veranderen en soms loopt een dag anders dan gepland. Voor mij is dat niet het nadeel van Oeganda. Dat is juist onderdeel van het reizen hier.

Welke breed gedragen mythe of bewering over reizen door Oost-Afrika klopt volgens jou in de praktijk totaal niet?

Na een reis hoor ik opvallend vaak: “Iedereen was zo vriendelijk en gastvrij.”

En dan denk ik soms: wat hadden jullie vooraf eigenlijk verwacht?

Er bestaat nog steeds een beeld van Afrika waarin mensen vooral armoede, onveiligheid en problemen verwachten. Natuurlijk zijn die er ook, maar het dagelijks leven bestaat hier uit veel meer dan dat. Oegandezen zijn over het algemeen enorm open en nieuwsgierig. Ze willen net zo goed weten wie jij bent, waar je vandaan komt en wat je van hun land vindt.

Misschien zegt die verbazing over de vriendelijkheid daarom soms meer over ons beeld van Afrika dan over Oeganda.

Wat is jouw ultieme inpaktip?

Neem minder mee dan je denkt nodig te hebben. Ik zie regelmatig reizigers met een volle reistas aankomen die aan het einde van de reis constateren dat de helft er nauwelijks uit is geweest.

Onze reizen zijn behoorlijk compleet en we bereiden reizigers vooraf goed voor, dus echt iets missen doe je niet snel. Mijn minst officiële inpaktip is daarom een pak stroopwafels.

Dat is ooit als grap bij onze tourguides begonnen, maar Oegandezen zijn dol op zoet en ik heb hier nog nooit iemand ontmoet die nee zei tegen een stroopwafel. Geef onderweg eens eentje aan een ranger, lokale gids of iemand met wie je toevallig in gesprek raakt. Het levert bijna altijd een brede glimlach en vaak een leuk gesprek op. Veel meer heb je soms niet nodig.

Als je vijf persoonlijke top-bezienswaardigheden of ervaringen in Oeganda zou moeten noemen, welke zijn dat?

Een priveboottocht op de Nijl in Murchison Falls National Park staat voor mij heel hoog. Met alleen je eigen gezelschap en gids het water op, op zoek naar olifanten en ander wildlife dat komt drinken of badderen, terwijl je tussen de nijlpaarden vaart.

Daarnaast zou ik onderweg ergens een rolex eten. Geen horloge, maar Oegandese streetfood: chapati met ei en groente. Simpel, overal verkrijgbaar en gevaarlijk lekker.

Voor wandelaars: Mount Sabyinyo in het uiterste zuiden. Geen makkelijke hike, maar het landschap dat je onderweg tegenkomt verwacht bijna niemand wanneer hij aan Oeganda denkt.

Aan het einde van een reis zou ik in Kampala achterop een boda-boda stappen voor een tour door de stad. Na weken natuur en prachtige landschappen is Kampala ineens jungle next level.

En ten slotte een wandelsafari in Lake Mburo National Park. Wanneer je te voet op enkele tientallen meters van giraffen staat, besef je pas echt hoe groot die dieren zijn. Vanuit een Toyota Landcruiser ziet dat er toch anders uit.

Is Oeganda een geschikte bestemming voor een familiereis, en zo ja voor kinderen van welke leeftijd?

Eigenlijk kun je al met heel jonge kinderen naar Oeganda reizen. Ik denk dat het meer van de ouders afhangt dan van de kinderen. Als je zelf gewend bent om buiten Europa te reizen, de context van een land als Oeganda kent en daar ontspannen mee omgaat, kun je hier zelfs met een peuter een geweldige reis maken. Het programma ziet er dan natuurlijk heel anders uit dan wanneer je met tieners reist.

Budget speelt in de praktijk ook een rol. Oeganda is geen goedkope bestemming en vliegtickets zijn ook niet gratis. Ik begrijp daarom heel goed dat ouders besluiten een paar jaar te wachten, zodat hun kinderen meer kunnen doen en de kans groter is dat ze zich de reis later ook echt herinneren.

Leeftijd gaat vooral een rol spelen bij activiteiten. Voor een gorillatrekking moet je bijvoorbeeld minimaal vijftien jaar zijn. Met jonge kinderen merken we dat grote dieren fantastisch zijn, maar dat een zwembad aan het einde van de middag minstens zoveel indruk kan maken. Korte wandelingen en activiteiten waarbij ze zelf iets kunnen doen werken goed.

Bij tieners mag er vaak wat meer actie in. Raften, een spannende avondsafari of andere activiteiten waar thuis nog lang over wordt nagepraat. En ja, ook bij tieners blijven een zwembad, internet en af en toe een ochtend waarop de wekker niet vroeg afgaat verrassend belangrijke onderdelen van een geslaagde reis.

Veel mensen denken bij Oeganda niet direct aan een culinaire bestemming. Hoe zou jij de lokale keuken omschrijven?

Ik ga Oeganda niet verkopen als de culinaire hoofdstad van Afrika. De traditionele keuken is over het algemeen vrij eenvoudig en niet enorm verfijnd.

Zelf vind ik geroosterd vlees of kip op een stokje langs de weg heerlijk. Misschien niet meteen mijn eerste advies op dag één wanneer je maag nog moet wennen, maar zeker proberen. De veiligere instapper is een rolex: chapati met gebakken ei en wat groente.

En je kunt Oeganda eigenlijk niet verlaten zonder matoke geprobeerd te hebben. Dat zijn groene bakbananen die onrijp worden geoogst en traditioneel worden gestoomd. De structuur doet een beetje denken aan aardappel of pompoen. Voor veel Oegandezen is het dagelijks eten en het ontbreekt bij een traditionele maaltijd zelden op het bord.

Is er een regio binnen Oeganda waarvan jij vindt dat die veel meer bezoekers verdient?

Karamoja. Zonder twijfel.

Het is een regio die in het verleden niet altijd veilig bereisbaar is geweest, waardoor er nog steeds een bepaald beeld aan kleeft. Inmiddels wordt de regio al jaren bezocht, maar nog steeds komt hier maar een fractie van het aantal reizigers dat je in het westen van Oeganda ziet.

Dat heeft ook een praktische reden: Karamoja moet concurreren met gorilla’s en chimpansees. Als iemand maar twee weken heeft, vallen het noorden en noordoosten daardoor vaak als eerste uit de route.

Dat is jammer, want juist cultureel is Karamoja ontzettend interessant en ook qua landschap en wildlife heeft het enorm veel te bieden. Bovendien krijg je hier nog veel sterker het gevoel dat je een gebied aan het ontdekken bent waar toerisme geen vanzelfsprekendheid is.

Steeds meer reizigers willen hun reis volledig op maat laten samenstellen. Hoe gaan jullie te werk wanneer iemand aanklopt met alleen een globale wens voor Oeganda?

Het begint bij ons met een contactformulier en vervolgens een vrijblijvende videoafspraak. Dat gesprek vind ik misschien wel het belangrijkste onderdeel van het hele proces. We willen niet alleen weten hoeveel dagen iemand heeft en welke dieren op het verlanglijstje staan, maar vooral hoe iemand graag reist.

Daarna maken we een persoonlijk reisvoorstel. Dat is geen standaardroute waarin we twee lodges vervangen. We kijken naar reistempo, interesses, activiteiten, type accommodaties en natuurlijk budget. Vervolgens bespreken we het voorstel en passen we het aan waar nodig.

Na de boeking stopt dat persoonlijke contact niet. In de aanloop naar de reis hebben we verschillende contactmomenten en tijdens de reis zit ons team hier in Oeganda. Dat laatste is belangrijk. Als er onderweg iets verandert, zit degene die het moet oplossen niet duizenden kilometers verderop.

Hoe zit het eigenlijk met de infrastructuur in Oeganda? Kun je er goed zelf rijden met een huurauto?

Dat kan. Er zijn in Oeganda verschillende bedrijven die self-drive aanbieden en met voldoende voorbereiding kun je hier zelf rijden. Wij hebben er alleen heel bewust voor gekozen het niet aan te bieden. Onze reizen zijn altijd met een Oegandese tourguide-chauffeur.

Dat heeft niet alleen met de wegen of het verkeer te maken. Een goede tourguide voegt gedurende twee of drie weken enorm veel toe. Hij kent de wegen en parken, weet tijdens een safari waar hij moet zoeken, kent de mensen en kan context geven aan alles wat je onderweg ziet. Daarnaast hoef je na een lange dag over soms behoorlijk slechte wegen niet zelf nog uit te zoeken waar je precies moet zijn.

De hoofdwegen zijn de afgelopen jaren sterk verbeterd, maar zodra je van de grotere routes afgaat kan het snel veranderen. En het verkeer in Kampala is een vak apart. Wie daar na tien minuten nog steeds enthousiast roept dat hij liever zelf had gereden, mag van mij de autosleutels bijna hebben.

Bijna.

Hoe staan Oegandezen over het algemeen tegenover buitenlandse reizigers?

Oegandezen zijn ontzettend gastvrij en open. Een Oegandees nee horen zeggen is soms al een prestatie op zich. Er wordt meestal eerst gekeken hoe iets wel kan.

Wat ik mooi vind, is dat de nieuwsgierigheid twee kanten op werkt. Reizigers willen weten hoe mensen hier leven, maar Oegandezen willen net zo goed weten wie jij bent, waar je vandaan komt, wat je thuis doet en wat je van hun land vindt.

Dat maakt contact onderweg heel makkelijk. Je hoeft daar vaak helemaal geen georganiseerde “culturele ervaring” van te maken. Een gesprek langs de weg, bij een lodge of tijdens een activiteit kan minstens zo leuk zijn.

Als je na al deze verhalen slechts één van je voorbeeldreizen zou kunnen aanbevelen, welke zou dat dan zijn?

Dan kies ik onze familiereis. Niet omdat Oeganda alleen geschikt is voor gezinnen, maar omdat juist deze reis heel goed laat zien wat Oeganda anders maakt dan de klassieke safari die veel mensen bij Oost-Afrika voor zich zien.

Natuurlijk ga je op safari en kun je de Big Five zien, maar je zit niet twee weken lang alleen in een safari-auto. Je kunt wildlife vanaf het water bekijken, te voet op safari gaan, chimpansees of gorilla’s zoeken in het regenwoud, fietsen en onderweg steeds weer in een compleet ander landschap terechtkomen.

Voor gezinnen wordt die afwisseling nog belangrijker. Niet iedereen hoeft iedere dag enthousiast te worden van nog een game drive. De ene dag sta je tussen het wildlife, de volgende dag ga je wandelen of fietsen en daarna kan er gewoon een middag bij het zwembad tussen zitten.

Voor mij laat die reis vooral goed zien waarom Oeganda allesbehalve een klassieke safari-bestemming is.

Bij het boeken van een reis speelt vertrouwen een grote rol. Waar kunnen reizigers ervaringen en reviews over Yako Africa vinden?

Op onze eigen website staan uitgebreide reiservaringen van klanten en daarnaast verzamelen we onafhankelijke reviews via Trustpilot. Wat ik zelf belangrijk vind, is dat mensen niet alleen lezen dat iemand “een fantastische reis” heeft gehad. Juist opmerkingen over de tourguide, accommodaties, voorbereiding en hoe we reageren wanneer onderweg iets verandert, zeggen veel meer over hoe een reisorganisatie daadwerkelijk werkt.

Iedere reisorganisatie kan op haar eigen website vertellen dat ze persoonlijk en betrokken is. Ik vind het veel interessanter wanneer reizigers na afloop vertellen of ze dat ook echt zo hebben ervaren.

Je bent dagelijks actief in Oeganda en hebt zelfs Luganda geleerd toen het land tijdens corona op slot zat. Wat spreekt je na al die jaren zo aan in dit land en de cultuur?

Als kind droomde ik al van tropische oorden. Gek genoeg vond ik bananenplanten en palmbomen toen al bijzonder. Waar dat precies vandaan kwam weet ik eigenlijk niet, maar het is nooit helemaal verdwenen.

Anne en ik vinden ondernemen in Oeganda ook veel leuker dan we dat in Nederland zouden vinden. Het is absoluut niet altijd makkelijker. Integendeel. Maar we doen het wel in een heerlijk klimaat, midden in prachtige natuur en tussen mensen bij wie gastvrijheid veel minder gepland voelt.

In Nederland moet je soms drie weken vooruit een datumprikker rondsturen om met vrienden af te spreken. Hier kan iemand onverwacht binnenlopen en een uur later zit je met een hele groep te eten.

Dat soort dingen zijn na bijna tien jaar heel normaal geworden, maar waarschijnlijk ook precies de reden waarom we hier nog steeds met zoveel plezier wonen.

Waar wil je met Yako Africa over grofweg vijf jaar staan? Zijn jullie lodge-investeringen onderdeel van die ambitie?

Over vijf jaar hoeft Yako Africa van mij niet per se veel groter te zijn omdat groter worden op zichzelf een doel is. Ik hoop vooral dat we gegroeid zijn omdat we iets goed doen.

We willen slimmer werken en systemen en technologie inzetten voor alles waar die beter en sneller in zijn dan wij. Juist daardoor moeten de mensen binnen Yako Africa meer tijd krijgen voor het deel waar technologie tekortschiet: luisteren, adviseren, relaties onderhouden en onderweg problemen oplossen.

Persoonlijk contact en volledig op maat gemaakte reizen in het midden- en luxere segment blijven wat mij betreft onze corebusiness. Net als nu willen we dat vanuit Oeganda blijven doen en de uitvoering van onze reizen zoveel mogelijk zelf in handen houden. Die combinatie van lokale kennis, eigen uitvoering en persoonlijk contact moeten we niet verliezen wanneer we groeien.

Los van Yako Africa zijn Anne en ik ook als mede-eigenaar betrokken bij lodges. In Kibale Forest zijn we betrokken bij Turaco Treetops, midden in het gebied van de chimpansees. Daarnaast zijn we mede-eigenaar van Namoni Lodge bij Kidepo Valley National Park, in het uiterste noorden van Oeganda, die op 1 juli 2026 is geopend.

Dat zijn aparte ondernemingen en niet simpelweg een uitbreiding van Yako Africa. Maar ze komen natuurlijk wel voort uit dezelfde fascinatie voor Oeganda, ondernemen en het neerzetten van een goede reiservaring.

Ben je naast je werk in Oeganda zelf eigenlijk nog steeds een fanatieke reiziger? En wat is je mooiste reiservaring buiten Oeganda?

Zeker, maar voor mij is de reis soms mooier dan de bestemming.

Mijn mooiste reizen waren niet per se naar de meest exotische plekken. Ik denk bijvoorbeeld met heel veel plezier terug aan reizen met onze beste vrienden in een oude, lelijke Volvo door Europa. In drie weken eigenlijk veel te veel kilometers rijden en ’s ochtends nog niet weten waar we die avond zouden slapen.

We hadden een koelkast in de auto die ongeveer zes of zeven uur nodig had om het bier echt koud te krijgen. Dat gaf de reis toch iedere dag een duidelijk doel: lang genoeg doorrijden.

En uiteindelijk zaten we ’s avonds altijd wel ergens met dat koude biertje. Dat gevoel van onderweg zijn zonder dat alles vooraf vastligt vind ik nog steeds fantastisch.

Hoe zie je de toekomst van de reisbranche, specifiek voor maatwerkreizen in Afrika? Denk je dat er veel gaat veranderen?

Enorm veel. AI is iets wat we nu al bijna niet meer lijken te kunnen missen. Als ik kijk naar mijn eigen werk, kan ik dankzij AI nu al meer tijd besteden aan dingen die AI juist niet voor mij kan oplossen.

Ik zie het trouwens ook terug bij klanten. Een aanvraag was vroeger soms: “Beste Yako Africa, we willen graag naar Oeganda. Kunnen jullie ons helpen?” Nu krijgen we aanvragen die met AI zijn geschreven en meer weghebben van een landelijke aanbesteding, inclusief opleverdatum en een waslijst aan voorwaarden. Daar kan ik dan wel om lachen.

Het laat vooral zien dat AI pas echt helpt wanneer je weet hoe je het moet gebruiken. Zonder kennis van je gereedschap ben je nergens.

Voor reisorganisaties betekent dat volgens mij dat alleen informatie hebben steeds minder waardevol wordt. Iedereen kan straks binnen een paar seconden een mooie route laten genereren. De waarde zit vervolgens in de vraag of die route in de praktijk ook klopt, welke lodge echt bij iemand past, welke tourguide bij een gezin past, wat je doet wanneer onderweg iets verandert en of je de mensen kent met wie je samenwerkt.

Daarom verdiep ik me juist graag in AI. Niet om het persoonlijke deel van ons werk te vervangen, maar om tijd vrij te maken voor klanten, collega’s en partners. Daar ligt voor mij uiteindelijk de waarde van een maatwerkspecialist.

Heb je een suggestie voor welke reisondernemer ik een volgende keer kan vragen voor deze rubriek?

Die houd ik je nog even tegoed. Na zoveel interviews heb je inmiddels een behoorlijk deel van de Nederlandse reiswereld gehad. Ik moet dus eerst iemand bedenken bij wie ik niet alleen kan zeggen dat hij of zij een reisbedrijf heeft, maar waarvan ik zelf ook echt benieuwd ben naar het verhaal.

Meer informatie over Yako Africa Oeganda Reizen

Dank je wel Thijs; heel vriendelijk dat je wat meer over jullie reisorganisatie wilde vertellen! Is je interesse gewekt en wil je meer weten over de mogelijkheden die Yako Africa biedt op het gebied van op maat gemaakte reizen door Oeganda? Bezoek dan zijn website yakoafrica.com.

Op de website zijn natuurlijk ook alle reisthema’s en algemeen informatie over Oeganda als reisbestemming te vinden. De reisorganisatie is ook te vinden op Facebook en Instagram.

Een compleet overzicht van alle reisorganisaties op vakantie-rondreizen vind je onder reisorganisaties. Bekijk ook het overzicht van alle bestemmingen in Afrika. Meer van dit soort interviews met (gespecialiseerde) en vaak kleinschalige reisorganisaties vind je op de blog-pagina.